از بندگی تا آزادگی

دری از کهنترین زبانهایِ زندة است، با ادبی گرانسنگ و آن گنجینةای از دُرهایِ گرانی است که نیاکانِ ایر واهشتةاند. پاسش را بداریم و مَهلیم کة تندبادِ زمانة رخِ سادة و سودهٔ این زبان را با گردِ فراموشي بپوشاند و چنگارهایِ واژةهایِ بیگانة تنِ پریوشَش را فرو گیرند و از درون تباه کنند. این زبان زخمِ بیمهريهایِ زبانورانش نه همهشان را بر چهرة دارد و تا ما با وی بر سرِ مهر نیاییم و بة اندرزهایِ...

ادامه مطلب