چَنگارهایِ واژگانین

زمانی کة وامواژةای در زبانِ وامگیر گواردة نشد؛ در پیِ نیاز بة واژةهایی نو با آرِشی نزدیک بة آرشِ واژهٔ ناگواردةای کة پیشتر بة وام گرفتة شدة بود؛ واژةای تازة از همان زبانِ وامدِه ستاندة میشود کة این روند کم کم بدان جا میانجامد کة خانوادةای گستردة از وامواژةهایی ناگواردة در زبانِ وامگیر پدیدار میشود. این دست خانوادةهایِ وامواژگانین بة چنگارهایی نابودگر میمانند مر زبانِ وامگیر را.

این چنگارها آسیبهایی چند بة زبانِ وامگیر میرسانند کة برخی از آنها اینهایند کة در پیش میآید:

۱. آسیبدیدگيِ دستگاهِ واژةسازي و گردانشِ واژة

۲. آسیبدیدگيِ دستگاه ِِ سخنسازي

۳. آسیبدیدگيِ خُنیایِ زبان

۴. آسیبدیدگيِ ژرفایِ پیامرسانيِ واژةها (تکواژ و وندِ رسایی در واژة یافتة نمیشود.)

۵. شکستة شدنِ بارویِ زبان برابرِ شارشِ واژگانِ بیگانة بة درونِ آن و بی در و پیکر شدنِ آن.

+ نوشتة شدة در جمعه پنجم آذر ۱۳۹۵در تَسویِ 16:15 بة دستِ زادمرد |